low-vision-b

Χαμηλή Όραση

Ο όρος «χαμηλή όραση» δεν περιγράφει μία συγκεκριμένη οφθαλμική πάθηση και σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την «τύφλωση».

Χαρακτηρίζει την κατάσταση κατά την οποία κάποιος έχει μειωμένη οπτική απόδοση και συγκεκριμένα όταν  κάποιος έχει οπτική οξύτητα μικρότερη από 3/10 ή 4/10 ή οπτικό πεδίο μικρότερο από 60° και δεν διορθώνεται με γυαλιά ή με φακούς επαφής.
 
Η απώλεια της όρασης μπορεί να είναι προοδευτική ή αιφνίδια και μπορεί να συναντάται σε κάθε ηλικία, κυρίως όμως σε άτομα άνω των 60 ετών. Τα άτομα αυτά λόγω της σημαντικής απώλειας όρασης, αντιμετωπίζουν διάφορες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους όπως στην εργασία, στην ανάγνωση, στην μετακίνηση, στο κατέβασμα σκάλας κ.ά. Τα επίπεδα λειτουργικότητας κάθε ατόμου διαφέρουν ανάλογα με την πάθηση που έχει προκαλέσει την χαμηλή όραση.
 
Παθήσεις που προκαλούν χαμηλή όραση.
 
Παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν «χαμηλή όραση» μπορεί να είναι κληρονομικές ή επίκτητες. Πιο συχνές είναι οι:
 
– Εκφύλιση ωχράς κηλίδας

– καταρράκτης

– γλαύκωμα

– διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

– μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια

– παθήσεις του οπτικού νεύρου

– ημιανοψίες

– θολερότητες του κερατοειδή

– αλπινισμός

– αμβλυωπία

– αποκόλληση αμφιβληστροειδή

– νόσος του Stargard’s

– οπτική νευρίτιδα

– τραύμα κ.ά.

 

Πώς αντιμετωπίζεται η χαμηλή όραση.

Ο συνηθέστερος τρόπος ώστε να διευκολυνθούν στην καθημερινότητά τους τα άτομα με χαμηλή όραση είναι τα «βοηθήματα χαμηλής όρασης». Ο σκοπός τους είναι να επιτευχθεί η κατάλληλη μεγέθυνση, η αύξηση του contrast και η κάλυψη μέρους του χαμένου οπτικού πεδίου, ώστε το άτομο να λειτουργεί καλύτερα είτε στις κοντινές είτε στις μακρινές αποστάσεις.
 
low-vision_a

 

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί:

– Με μεγεθυντικούς φακούς (χειρός, σταθερούς ή με ενσωματωμένο φως)

– με clip-on που εφαρμόζονται κατάλληλα πάνω στα γυαλιά οράσεως

– με ειδικά χρωματικά φίλτρα ή φακούς με ιατρικές βαφές

– με πρισματικά γυαλιά

– με λούπες

– με τηλεσκοπικά συστήματα και

– με ηλεκτρονικά συστήματα.
 
low-vision_b

 

Δεν ξεχνάμε…

Το άτομο με χαμηλή όραση θα πρέπει να παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τον θεράποντα οφθαλμίατρό του και εν συνεχεία από οπτομέτρη ο οποίος θα του προτείνει το κατάλληλο βοήθημα. Αρχικά η χρήση των βοηθημάτων απαιτεί υπομονή, επιμονή και εκπαίδευση από την πλευρά του ασθενή. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα θετικά βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής.
 
Δεν ξεχνάμε ότι ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος καθώς και η πρόληψη ή  η θεραπεία στα αρχικά στάδια κάποιων παθήσεων είναι πολύ σημαντικά σε αυτές τις περιπτώσεις.